untitled.txt

Birini beklercesine gözüm hareketlerde,
Bir şeyleri özlermişçesine tedirginim
Her defasında yalvarıyorum sen olasın diye
Karşılaştığımı tanımıyorum
Seni de

Bekleyişi anlamam için zaman gerekiyor
Zaman için de tükeniş
Yani nefes alış
Nefes veriş
Nefes alış
Nefes veriş
Etrafa düzeni saçıp
Aklıma karmaşayı doldurmak için

Düşünüyorum da
Her cümlede ben demekten nefret ediyorum
Konuşurken de
Seninle
Kocaman bir bilmediğim,
Yine benim

Senden okumaktansa
Seni dinlemeyi yeğlerdim

Saat bir oldu
İki oldu
Üç oldu
Neyse ki yazılırken daha çabuk geçiyor

Tek bir işaret gerek,
Tek bir işaret, diye düşünürken,
İşaret?

Şimdi de hayranlığı çıkartıyorum denklemden
Ki denklemler hiçbir zaman olmamalıydı aklımda
Bende
İkisi de var
Pek bir sonuç yok

Ve bazen birden
Bir cevap belirecekmiş gibi oluyor
Tam bu satırın altında


Oygar